( 1 ) ( نسبت به ولايت وصيت ) نزد تو آمدند و گفتند ( ما گواهيم كه تو به راستى رسول خدائى ) و خدا مىداند تو محققاً رسول اوئى و هم خدا گواه است كه منافقان ( به ولايت على هر آينه دروغگويند ) » - آيه 2 : « برگرفتند سوگند دروغين خود را ( روپوش بر نفاق خود ) و جلوگيرى كردند از راه خدا ، ( راه خدا همان وصى بود ) به راستى كه آنان بدرفتارى كردند در آنچه به عمل مىآوردند » - آيه 3 : « اين براى آن است كه آنها گرويدند ( به رسالت تو ) و كافر شدند ( به ولايت وصيت و خدا ) مهر نهاد بر دلشان و آنها نمىفهمند » گفتم : معنى لا يفقهون چيست ؟ فرمود : يعنى حقيقت نبوت تو را تعقُّل نمىكنند ، گفتم ( 5 سوره منافقون ) : « و چون به آنها گفته شود بيائيد تا رسول خدا براى شما آمرزش خواهد ( فرمود : يعنى وقتى به آنها گفته شود بر گرديد به اعتراف به ولايت على ( ع ) تا پيغمبر براى شما آمرزش خواهد از گناهانتان ) سر برگردانند خدا فرموده و باز بينى كه جلوگيرى مىكنند ( از ولايت على ) و آنان سر بزرگى كنند » بر آن حضرت ، سپس خدا رشتهء سخن را به معرفى آنان كشانده و فرموده - آيه 6 : « براى آنها برابر است كه تو ( اى پيغمبر ) آمرزش خواهى بر ايشان يا آمرزش نخواهى برايشان ، هرگز خدا آنها را نيامرزد زيرا خدا مردم فاسق را رهنمائى نكند » مىفرمايد : آنها كه به وصيت ستم كردند . من گفتم ( 22 سوره ملك ) : « آيا پس كسى كه به رو در افتاده راه مىرود برتر است يا كسى كه درست بر سر پا راه مىرود و در راه راست است » فرمود : خدا در اينجا مَثَل زده است براى هر كه از ولايت على روگردان است به كسى كه به رو در افتاده و به كار خود گم است ، و قرار داده هر كه پيروى على كند چون كسى است كه بر پا ايستاده و در راه راست است ، راه راست همان امير المؤمنين است .